involo, involare, involavi, involatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

fly into or at, rush upon; seize on;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1involoinvolamus
2involasinvolatis
3involatinvolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinvolare
activeperfectinvolavisse
passivepresentinvolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
invola
involate
future
PersonSingularPlural
2
involato
involatote
3
involato
involanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
involare
involamini
future
PersonSingularPlural
2
involator
—
3
involator
involantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
involatus
involati
Gen.
involati
involatorum
Dat.
involato
—
Acc.
involatum
involatos
Voc.
involate
involati
Abl.
involato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
involata
involatae
Gen.
involatae
involatarum
Dat.
involatae
—
Acc.
involatam
involatas
Voc.
involata
involatae
Abl.
involata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
involatum
involata
Gen.
involati
involatorum
Dat.
involato
—
Acc.
involatum
involata
Voc.
involatum
involata
Abl.
involato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
involandus
—
Gen.
involandi
—
Dat.
involando
—
Acc.
involandum
—
Voc.
involande
—
Abl.
involando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
involanda
—
Gen.
involandae
—
Dat.
involandae
—
Acc.
involandam
—
Voc.
involanda
—
Abl.
involanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
involandum
—
Gen.
involandi
—
Dat.
involando
—
Acc.
involandum
—
Voc.
involandum
—
Abl.
involando
—

Supines

accusative: involatum; ablative: involatu