inurbanus
inurbanus, inurbana, inurbanum
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
rustic, boorish, dull;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | inurbanus | inurbani |
| Gen. | inurbani | inurbanorum |
| Dat. | inurbano | — |
| Acc. | inurbanum | inurbanos |
| Voc. | inurbane | inurbani |
| Abl. | inurbano | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | inurbana | inurbanae |
| Gen. | inurbanae | inurbanarum |
| Dat. | inurbanae | — |
| Acc. | inurbanam | inurbanas |
| Voc. | inurbana | inurbanae |
| Abl. | inurbana | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | inurbanum | inurbana |
| Gen. | inurbani | inurbanorum |
| Dat. | inurbano | — |
| Acc. | inurbanum | inurbana |
| Voc. | inurbanum | inurbana |
| Abl. | inurbano | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
