intrico, intricare, intricavi, intricatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

entangle; embarrass;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intricointricamus
2intricasintricatis
3intricatintricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintricare
activeperfectintricavisse
passivepresentintricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intrica
intricate
future
PersonSingularPlural
2
intricato
intricatote
3
intricato
intricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intricare
intricamini
future
PersonSingularPlural
2
intricator
—
3
intricator
intricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intricatus
intricati
Gen.
intricati
intricatorum
Dat.
intricato
—
Acc.
intricatum
intricatos
Voc.
intricate
intricati
Abl.
intricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intricata
intricatae
Gen.
intricatae
intricatarum
Dat.
intricatae
—
Acc.
intricatam
intricatas
Voc.
intricata
intricatae
Abl.
intricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intricatum
intricata
Gen.
intricati
intricatorum
Dat.
intricato
—
Acc.
intricatum
intricata
Voc.
intricatum
intricata
Abl.
intricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intricandus
—
Gen.
intricandi
—
Dat.
intricando
—
Acc.
intricandum
—
Voc.
intricande
—
Abl.
intricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intricanda
—
Gen.
intricandae
—
Dat.
intricandae
—
Acc.
intricandam
—
Voc.
intricanda
—
Abl.
intricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intricandum
—
Gen.
intricandi
—
Dat.
intricando
—
Acc.
intricandum
—
Voc.
intricandum
—
Abl.
intricando
—

Supines

accusative: intricatum; ablative: intricatu

Examples

No examples found.