intro, intrare, intravi, intratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

enter; go into, penetrate; reach;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1introintramus
2intrasintratis
3intratintrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintrare
activeperfectintravisse
passivepresentintrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intra
intrate
future
PersonSingularPlural
2
intrato
intratote
3
intrato
intranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intrare
intramini
future
PersonSingularPlural
2
intrator
—
3
intrator
intrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intratus
intrati
Gen.
intrati
intratorum
Dat.
intrato
—
Acc.
intratum
intratos
Voc.
intrate
intrati
Abl.
intrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intrata
intratae
Gen.
intratae
intratarum
Dat.
intratae
—
Acc.
intratam
intratas
Voc.
intrata
intratae
Abl.
intrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intratum
intrata
Gen.
intrati
intratorum
Dat.
intrato
—
Acc.
intratum
intrata
Voc.
intratum
intrata
Abl.
intrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intrandus
—
Gen.
intrandi
—
Dat.
intrando
—
Acc.
intrandum
—
Voc.
intrande
—
Abl.
intrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intranda
—
Gen.
intrandae
—
Dat.
intrandae
—
Acc.
intrandam
—
Voc.
intranda
—
Abl.
intranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intrandum
—
Gen.
intrandi
—
Dat.
intrando
—
Acc.
intrandum
—
Voc.
intrandum
—
Abl.
intrando
—

Supines

accusative: intratum; ablative: intratu