intitulo, intitulare, intitulavi, intitulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

entitle, give a name to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intitulointitulamus
2intitulasintitulatis
3intitulatintitulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintitulare
activeperfectintitulavisse
passivepresentintitulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intitula
intitulate
future
PersonSingularPlural
2
intitulato
intitulatote
3
intitulato
intitulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intitulare
intitulamini
future
PersonSingularPlural
2
intitulator
—
3
intitulator
intitulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intitulatus
intitulati
Gen.
intitulati
intitulatorum
Dat.
intitulato
—
Acc.
intitulatum
intitulatos
Voc.
intitulate
intitulati
Abl.
intitulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intitulata
intitulatae
Gen.
intitulatae
intitulatarum
Dat.
intitulatae
—
Acc.
intitulatam
intitulatas
Voc.
intitulata
intitulatae
Abl.
intitulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intitulatum
intitulata
Gen.
intitulati
intitulatorum
Dat.
intitulato
—
Acc.
intitulatum
intitulata
Voc.
intitulatum
intitulata
Abl.
intitulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intitulandus
—
Gen.
intitulandi
—
Dat.
intitulando
—
Acc.
intitulandum
—
Voc.
intitulande
—
Abl.
intitulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intitulanda
—
Gen.
intitulandae
—
Dat.
intitulandae
—
Acc.
intitulandam
—
Voc.
intitulanda
—
Abl.
intitulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intitulandum
—
Gen.
intitulandi
—
Dat.
intitulando
—
Acc.
intitulandum
—
Voc.
intitulandum
—
Abl.
intitulando
—

Supines

accusative: intitulatum; ablative: intitulatu

Examples

No examples found.