intimo, intimare, intimavi, intimatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Beeson (Medieval Latin)
Age:
Medieval

tell, tell about, relate, narrate, recount, describe;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intimointimamus
2intimasintimatis
3intimatintimant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintimare
activeperfectintimavisse
passivepresentintimari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intima
intimate
future
PersonSingularPlural
2
intimato
intimatote
3
intimato
intimanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intimare
intimamini
future
PersonSingularPlural
2
intimator
—
3
intimator
intimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intimatus
intimati
Gen.
intimati
intimatorum
Dat.
intimato
—
Acc.
intimatum
intimatos
Voc.
intimate
intimati
Abl.
intimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intimata
intimatae
Gen.
intimatae
intimatarum
Dat.
intimatae
—
Acc.
intimatam
intimatas
Voc.
intimata
intimatae
Abl.
intimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intimatum
intimata
Gen.
intimati
intimatorum
Dat.
intimato
—
Acc.
intimatum
intimata
Voc.
intimatum
intimata
Abl.
intimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intimandus
—
Gen.
intimandi
—
Dat.
intimando
—
Acc.
intimandum
—
Voc.
intimande
—
Abl.
intimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intimanda
—
Gen.
intimandae
—
Dat.
intimandae
—
Acc.
intimandam
—
Voc.
intimanda
—
Abl.
intimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intimandum
—
Gen.
intimandi
—
Dat.
intimando
—
Acc.
intimandum
—
Voc.
intimandum
—
Abl.
intimando
—

Supines

accusative: intimatum; ablative: intimatu

Examples