inthronizo, inthronizare, inthronizavi, inthronizatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

enthrone;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inthronizointhronizamus
2inthronizasinthronizatis
3inthronizatinthronizant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinthronizare
activeperfectinthronizavisse
passivepresentinthronizari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inthroniza
inthronizate
future
PersonSingularPlural
2
inthronizato
inthronizatote
3
inthronizato
inthronizanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inthronizare
inthronizamini
future
PersonSingularPlural
2
inthronizator
—
3
inthronizator
inthronizantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inthronizatus
inthronizati
Gen.
inthronizati
inthronizatorum
Dat.
inthronizato
—
Acc.
inthronizatum
inthronizatos
Voc.
inthronizate
inthronizati
Abl.
inthronizato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inthronizata
inthronizatae
Gen.
inthronizatae
inthronizatarum
Dat.
inthronizatae
—
Acc.
inthronizatam
inthronizatas
Voc.
inthronizata
inthronizatae
Abl.
inthronizata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inthronizatum
inthronizata
Gen.
inthronizati
inthronizatorum
Dat.
inthronizato
—
Acc.
inthronizatum
inthronizata
Voc.
inthronizatum
inthronizata
Abl.
inthronizato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inthronizandus
—
Gen.
inthronizandi
—
Dat.
inthronizando
—
Acc.
inthronizandum
—
Voc.
inthronizande
—
Abl.
inthronizando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inthronizanda
—
Gen.
inthronizandae
—
Dat.
inthronizandae
—
Acc.
inthronizandam
—
Voc.
inthronizanda
—
Abl.
inthronizanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inthronizandum
—
Gen.
inthronizandi
—
Dat.
inthronizando
—
Acc.
inthronizandum
—
Voc.
inthronizandum
—
Abl.
inthronizando
—

Supines

accusative: inthronizatum; ablative: inthronizatu

Examples

No examples found.