intervallo, intervallare, intervallavi, intervallatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

take at intervals;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intervallointervallamus
2intervallasintervallatis
3intervallatintervallant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintervallare
activeperfectintervallavisse
passivepresentintervallari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intervalla
intervallate
future
PersonSingularPlural
2
intervallato
intervallatote
3
intervallato
intervallanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intervallare
intervallamini
future
PersonSingularPlural
2
intervallator
—
3
intervallator
intervallantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intervallatus
intervallati
Gen.
intervallati
intervallatorum
Dat.
intervallato
—
Acc.
intervallatum
intervallatos
Voc.
intervallate
intervallati
Abl.
intervallato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intervallata
intervallatae
Gen.
intervallatae
intervallatarum
Dat.
intervallatae
—
Acc.
intervallatam
intervallatas
Voc.
intervallata
intervallatae
Abl.
intervallata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intervallatum
intervallata
Gen.
intervallati
intervallatorum
Dat.
intervallato
—
Acc.
intervallatum
intervallata
Voc.
intervallatum
intervallata
Abl.
intervallato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intervallandus
—
Gen.
intervallandi
—
Dat.
intervallando
—
Acc.
intervallandum
—
Voc.
intervallande
—
Abl.
intervallando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intervallanda
—
Gen.
intervallandae
—
Dat.
intervallandae
—
Acc.
intervallandam
—
Voc.
intervallanda
—
Abl.
intervallanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intervallandum
—
Gen.
intervallandi
—
Dat.
intervallando
—
Acc.
intervallandum
—
Voc.
intervallandum
—
Abl.
intervallando
—

Supines

accusative: intervallatum; ablative: intervallatu

Examples