interstinguo, interstinguere, interstinxi, interstinctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

separate; extinguish; kill;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interstinguointerstinguimus
2interstinguisinterstinguitis
3interstinguitinterstinguunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinterstinguere
activeperfectinterstinxisse
passivepresentinterstingui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
interstingue
interstinguite
future
PersonSingularPlural
2
interstinguito
interstinguitote
3
interstinguito
interstinguunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
interstinguere
interstinguimini
future
PersonSingularPlural
2
interstinguitor
—
3
interstinguitor
interstinguuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interstinctus
interstincti
Gen.
interstincti
interstinctorum
Dat.
interstincto
—
Acc.
interstinctum
interstinctos
Voc.
interstincte
interstincti
Abl.
interstincto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interstincta
interstinctae
Gen.
interstinctae
interstinctarum
Dat.
interstinctae
—
Acc.
interstinctam
interstinctas
Voc.
interstincta
interstinctae
Abl.
interstincta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interstinctum
interstincta
Gen.
interstincti
interstinctorum
Dat.
interstincto
—
Acc.
interstinctum
interstincta
Voc.
interstinctum
interstincta
Abl.
interstincto
—

Supines

accusative: interstinctum; ablative: interstinctu

Examples

No examples found.