interrogo, interrogare, interrogavi, interrogatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Field:
Government

ask, question, interrogate, examine; indict; go to law with, sue;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interrogointerrogamus
2interrogasinterrogatis
3interrogatinterrogant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinterrogare
activeperfectinterrogavisse
passivepresentinterrogari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
interroga
interrogate
future
PersonSingularPlural
2
interrogato
interrogatote
3
interrogato
interroganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
interrogare
interrogamini
future
PersonSingularPlural
2
interrogator
—
3
interrogator
interrogantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interrogatus
interrogati
Gen.
interrogati
interrogatorum
Dat.
interrogato
—
Acc.
interrogatum
interrogatos
Voc.
interrogate
interrogati
Abl.
interrogato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interrogata
interrogatae
Gen.
interrogatae
interrogatarum
Dat.
interrogatae
—
Acc.
interrogatam
interrogatas
Voc.
interrogata
interrogatae
Abl.
interrogata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interrogatum
interrogata
Gen.
interrogati
interrogatorum
Dat.
interrogato
—
Acc.
interrogatum
interrogata
Voc.
interrogatum
interrogata
Abl.
interrogato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
interrogandus
—
Gen.
interrogandi
—
Dat.
interrogando
—
Acc.
interrogandum
—
Voc.
interrogande
—
Abl.
interrogando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
interroganda
—
Gen.
interrogandae
—
Dat.
interrogandae
—
Acc.
interrogandam
—
Voc.
interroganda
—
Abl.
interroganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
interrogandum
—
Gen.
interrogandi
—
Dat.
interrogando
—
Acc.
interrogandum
—
Voc.
interrogandum
—
Abl.
interrogando
—

Supines

accusative: interrogatum; ablative: interrogatu

Examples