albico, albicare, albicavi, albicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

be white; have a whitish tinge, verge on white;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1albicoalbicamus
2albicasalbicatis
3albicatalbicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentalbicare
activeperfectalbicavisse
passivepresentalbicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
albica
albicate
future
PersonSingularPlural
2
albicato
albicatote
3
albicato
albicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
albicare
albicamini
future
PersonSingularPlural
2
albicator
—
3
albicator
albicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
albicatus
albicati
Gen.
albicati
albicatorum
Dat.
albicato
—
Acc.
albicatum
albicatos
Voc.
albicate
albicati
Abl.
albicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
albicata
albicatae
Gen.
albicatae
albicatarum
Dat.
albicatae
—
Acc.
albicatam
albicatas
Voc.
albicata
albicatae
Abl.
albicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
albicatum
albicata
Gen.
albicati
albicatorum
Dat.
albicato
—
Acc.
albicatum
albicata
Voc.
albicatum
albicata
Abl.
albicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
albicandus
—
Gen.
albicandi
—
Dat.
albicando
—
Acc.
albicandum
—
Voc.
albicande
—
Abl.
albicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
albicanda
—
Gen.
albicandae
—
Dat.
albicandae
—
Acc.
albicandam
—
Voc.
albicanda
—
Abl.
albicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
albicandum
—
Gen.
albicandi
—
Dat.
albicando
—
Acc.
albicandum
—
Voc.
albicandum
—
Abl.
albicando
—

Supines

accusative: albicatum; ablative: albicatu