intermitto, intermittere, intermisi, intermissus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

interrupt; omit; stop; leave off (temporarily); leave a gap;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intermittointermittimus
2intermittisintermittitis
3intermittitintermittunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintermittere
activeperfectintermisisse
passivepresentintermitti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intermitte
intermittite
future
PersonSingularPlural
2
intermittito
intermittitote
3
intermittito
intermittunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intermittere
intermittimini
future
PersonSingularPlural
2
intermittitor
—
3
intermittitor
intermittuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intermissus
intermissi
Gen.
intermissi
intermissorum
Dat.
intermisso
—
Acc.
intermissum
intermissos
Voc.
intermisse
intermissi
Abl.
intermisso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intermissa
intermissae
Gen.
intermissae
intermissarum
Dat.
intermissae
—
Acc.
intermissam
intermissas
Voc.
intermissa
intermissae
Abl.
intermissa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intermissum
intermissa
Gen.
intermissi
intermissorum
Dat.
intermisso
—
Acc.
intermissum
intermissa
Voc.
intermissum
intermissa
Abl.
intermisso
—

Supines

accusative: intermissum; ablative: intermissu

Examples

No examples found.