interloquor, interloqui, interlocutus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

interrupt, speak between, intersperse remarks; issue interlocutory decree;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interloquorinterloquimur
2interloquerisinterloquimini
3interloquiturinterloquuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentinterloqui

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
interloquere
interloquimini
future
PersonSingularPlural
2
interloquitor
—
3
interloquitor
interloquuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interlocutus
interlocuti
Gen.
interlocuti
interlocutorum
Dat.
interlocuto
—
Acc.
interlocutum
interlocutos
Voc.
interlocute
interlocuti
Abl.
interlocuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interlocuta
interlocutae
Gen.
interlocutae
interlocutarum
Dat.
interlocutae
—
Acc.
interlocutam
interlocutas
Voc.
interlocuta
interlocutae
Abl.
interlocuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interlocutum
interlocuta
Gen.
interlocuti
interlocutorum
Dat.
interlocuto
—
Acc.
interlocutum
interlocuta
Voc.
interlocutum
interlocuta
Abl.
interlocuto
—

Supines

accusative: interlocutum; ablative: interlocutu

Examples

No examples found.