intercipio, intercipere, intercepi, interceptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

cut off; intercept, interrupt; steal;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intercipiointercipimus
2intercipisintercipitis
3intercipitintercipiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintercipere
activeperfectintercepisse
passivepresentintercipi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intercipe
intercipite
future
PersonSingularPlural
2
intercipito
intercipitote
3
intercipito
intercipunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intercipere
intercipimini
future
PersonSingularPlural
2
intercipitor
—
3
intercipitor
intercipuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interceptus
intercepti
Gen.
intercepti
interceptorum
Dat.
intercepto
—
Acc.
interceptum
interceptos
Voc.
intercepte
intercepti
Abl.
intercepto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intercepta
interceptae
Gen.
interceptae
interceptarum
Dat.
interceptae
—
Acc.
interceptam
interceptas
Voc.
intercepta
interceptae
Abl.
intercepta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interceptum
intercepta
Gen.
intercepti
interceptorum
Dat.
intercepto
—
Acc.
interceptum
intercepta
Voc.
interceptum
intercepta
Abl.
intercepto
—

Supines

accusative: interceptum; ablative: interceptu

Examples

No examples found.