intentus, intenta -um, intentior -or -us, intentissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

eager/intent, closely attentive; strict; intense, strenuous; serious/earnest;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intentus
intenti
Gen.
intenti
intentorum
Dat.
intento
—
Acc.
intentum
intentos
Voc.
intente
intenti
Abl.
intento
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intenta
intentae
Gen.
intentae
intentarum
Dat.
intentae
—
Acc.
intentam
intentas
Voc.
intenta
intentae
Abl.
intenta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intentum
intenta
Gen.
intenti
intentorum
Dat.
intento
—
Acc.
intentum
intenta
Voc.
intentum
intenta
Abl.
intento
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intentius
intentiora
Gen.
intentioris
—
Acc.
intentius
intentiora
Voc.
intentius
intentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
intentissimus
intentissimi
Gen.
intentissimi
intentissimorum
Dat.
intentissimo
—
Acc.
intentissimum
intentissimos
Voc.
intentissime
intentissimi
Abl.
intentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
intentissima
intentissimae
Gen.
intentissimae
intentissimarum
Dat.
intentissimae
—
Acc.
intentissimam
intentissimas
Voc.
intentissima
intentissimae
Abl.
intentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
intentissimum
intentissima
Gen.
intentissimi
intentissimorum
Dat.
intentissimo
—
Acc.
intentissimum
intentissima
Voc.
intentissimum
intentissima
Abl.
intentissimo
—

Examples