intendo, intendere, intendi, intentus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

hold out; stretch, strain, exert;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1intendointendimus
2intendisintenditis
3intenditintendunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentintendere
activeperfectintendisse
passivepresentintendi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intende
intendite
future
PersonSingularPlural
2
intendito
intenditote
3
intendito
intendunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
intendere
intendimini
future
PersonSingularPlural
2
intenditor
—
3
intenditor
intenduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
intentus
intenti
Gen.
intenti
intentorum
Dat.
intento
—
Acc.
intentum
intentos
Voc.
intente
intenti
Abl.
intento
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
intenta
intentae
Gen.
intentae
intentarum
Dat.
intentae
—
Acc.
intentam
intentas
Voc.
intenta
intentae
Abl.
intenta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
intentum
intenta
Gen.
intenti
intentorum
Dat.
intento
—
Acc.
intentum
intenta
Voc.
intentum
intenta
Abl.
intento
—

Supines

accusative: intentum; ablative: intentu