insusurro, insusurrare, insusurravi, insusurratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

insinuate; suggest; whisper;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insusurroinsusurramus
2insusurrasinsusurratis
3insusurratinsusurrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsusurrare
activeperfectinsusurravisse
passivepresentinsusurrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insusurra
insusurrate
future
PersonSingularPlural
2
insusurrato
insusurratote
3
insusurrato
insusurranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insusurrare
insusurramini
future
PersonSingularPlural
2
insusurrator
—
3
insusurrator
insusurrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insusurratus
insusurrati
Gen.
insusurrati
insusurratorum
Dat.
insusurrato
—
Acc.
insusurratum
insusurratos
Voc.
insusurrate
insusurrati
Abl.
insusurrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insusurrata
insusurratae
Gen.
insusurratae
insusurratarum
Dat.
insusurratae
—
Acc.
insusurratam
insusurratas
Voc.
insusurrata
insusurratae
Abl.
insusurrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insusurratum
insusurrata
Gen.
insusurrati
insusurratorum
Dat.
insusurrato
—
Acc.
insusurratum
insusurrata
Voc.
insusurratum
insusurrata
Abl.
insusurrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
insusurrandus
—
Gen.
insusurrandi
—
Dat.
insusurrando
—
Acc.
insusurrandum
—
Voc.
insusurrande
—
Abl.
insusurrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
insusurranda
—
Gen.
insusurrandae
—
Dat.
insusurrandae
—
Acc.
insusurrandam
—
Voc.
insusurranda
—
Abl.
insusurranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
insusurrandum
—
Gen.
insusurrandi
—
Dat.
insusurrando
—
Acc.
insusurrandum
—
Voc.
insusurrandum
—
Abl.
insusurrando
—

Supines

accusative: insusurratum; ablative: insusurratu

Examples

No examples found.