insuflo, insuflare, insuflavi, insuflatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

blow/breathe in, insufflate; (w/breath of life);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insufloinsuflamus
2insuflasinsuflatis
3insuflatinsuflant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsuflare
activeperfectinsuflavisse
passivepresentinsuflari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insufla
insuflate
future
PersonSingularPlural
2
insuflato
insuflatote
3
insuflato
insuflanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insuflare
insuflamini
future
PersonSingularPlural
2
insuflator
—
3
insuflator
insuflantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insuflatus
insuflati
Gen.
insuflati
insuflatorum
Dat.
insuflato
—
Acc.
insuflatum
insuflatos
Voc.
insuflate
insuflati
Abl.
insuflato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insuflata
insuflatae
Gen.
insuflatae
insuflatarum
Dat.
insuflatae
—
Acc.
insuflatam
insuflatas
Voc.
insuflata
insuflatae
Abl.
insuflata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insuflatum
insuflata
Gen.
insuflati
insuflatorum
Dat.
insuflato
—
Acc.
insuflatum
insuflata
Voc.
insuflatum
insuflata
Abl.
insuflato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
insuflandus
—
Gen.
insuflandi
—
Dat.
insuflando
—
Acc.
insuflandum
—
Voc.
insuflande
—
Abl.
insuflando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
insuflanda
—
Gen.
insuflandae
—
Dat.
insuflandae
—
Acc.
insuflandam
—
Voc.
insuflanda
—
Abl.
insuflanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
insuflandum
—
Gen.
insuflandi
—
Dat.
insuflando
—
Acc.
insuflandum
—
Voc.
insuflandum
—
Abl.
insuflando
—

Supines

accusative: insuflatum; ablative: insuflatu

Examples

No examples found.