instinctor
instinctor, instinctoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
instigator;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | instinctor | instinctores |
| Gen. | instinctoris | instinctorum, instinctorium |
| Dat. | instinctori | instinctoribus |
| Acc. | instinctorem | instinctores |
| Voc. | instinctor | instinctores |
| Abl. | instinctore | instinctoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...obscura credendi. nec deerat Ptolemaeus, iam et sceleris instinctor, ad quod facillime ab eius modi voto transitur..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...Remos convenere. Trevirorum legatio illic opperiebatur, acerrimo instinctore belli Iulio Valentino. is meditata oratione cuncta magnis imperiis obiectari..."
