instigo, instigare, instigavi, instigatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

urge on; incite, rouse;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1instigoinstigamus
2instigasinstigatis
3instigatinstigant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinstigare
activeperfectinstigavisse
passivepresentinstigari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
instiga
instigate
future
PersonSingularPlural
2
instigato
instigatote
3
instigato
instiganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
instigare
instigamini
future
PersonSingularPlural
2
instigator
—
3
instigator
instigantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
instigatus
instigati
Gen.
instigati
instigatorum
Dat.
instigato
—
Acc.
instigatum
instigatos
Voc.
instigate
instigati
Abl.
instigato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
instigata
instigatae
Gen.
instigatae
instigatarum
Dat.
instigatae
—
Acc.
instigatam
instigatas
Voc.
instigata
instigatae
Abl.
instigata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
instigatum
instigata
Gen.
instigati
instigatorum
Dat.
instigato
—
Acc.
instigatum
instigata
Voc.
instigatum
instigata
Abl.
instigato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
instigandus
—
Gen.
instigandi
—
Dat.
instigando
—
Acc.
instigandum
—
Voc.
instigande
—
Abl.
instigando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
instiganda
—
Gen.
instigandae
—
Dat.
instigandae
—
Acc.
instigandam
—
Voc.
instiganda
—
Abl.
instiganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
instigandum
—
Gen.
instigandi
—
Dat.
instigando
—
Acc.
instigandum
—
Voc.
instigandum
—
Abl.
instigando
—

Supines

accusative: instigatum; ablative: instigatu

Examples

No examples found.