inspiro, inspirare, inspiravi, inspiratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

inspire; excite, inflame; instill, implant; breathe into; blow upon/into;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inspiroinspiramus
2inspirasinspiratis
3inspiratinspirant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinspirare
activeperfectinspiravisse
passivepresentinspirari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inspira
inspirate
future
PersonSingularPlural
2
inspirato
inspiratote
3
inspirato
inspiranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inspirare
inspiramini
future
PersonSingularPlural
2
inspirator
—
3
inspirator
inspirantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inspiratus
inspirati
Gen.
inspirati
inspiratorum
Dat.
inspirato
—
Acc.
inspiratum
inspiratos
Voc.
inspirate
inspirati
Abl.
inspirato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inspirata
inspiratae
Gen.
inspiratae
inspiratarum
Dat.
inspiratae
—
Acc.
inspiratam
inspiratas
Voc.
inspirata
inspiratae
Abl.
inspirata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inspiratum
inspirata
Gen.
inspirati
inspiratorum
Dat.
inspirato
—
Acc.
inspiratum
inspirata
Voc.
inspiratum
inspirata
Abl.
inspirato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inspirandus
—
Gen.
inspirandi
—
Dat.
inspirando
—
Acc.
inspirandum
—
Voc.
inspirande
—
Abl.
inspirando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inspiranda
—
Gen.
inspirandae
—
Dat.
inspirandae
—
Acc.
inspirandam
—
Voc.
inspiranda
—
Abl.
inspiranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inspirandum
—
Gen.
inspirandi
—
Dat.
inspirando
—
Acc.
inspirandum
—
Voc.
inspirandum
—
Abl.
inspirando
—

Supines

accusative: inspiratum; ablative: inspiratu

Examples

No examples found.