insito, insitare, insitavi, insitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

graft;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insitoinsitamus
2insitasinsitatis
3insitatinsitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsitare
activeperfectinsitavisse
passivepresentinsitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insita
insitate
future
PersonSingularPlural
2
insitato
insitatote
3
insitato
insitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insitare
insitamini
future
PersonSingularPlural
2
insitator
—
3
insitator
insitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insitatus
insitati
Gen.
insitati
insitatorum
Dat.
insitato
—
Acc.
insitatum
insitatos
Voc.
insitate
insitati
Abl.
insitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insitata
insitatae
Gen.
insitatae
insitatarum
Dat.
insitatae
—
Acc.
insitatam
insitatas
Voc.
insitata
insitatae
Abl.
insitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insitatum
insitata
Gen.
insitati
insitatorum
Dat.
insitato
—
Acc.
insitatum
insitata
Voc.
insitatum
insitata
Abl.
insitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
insitandus
—
Gen.
insitandi
—
Dat.
insitando
—
Acc.
insitandum
—
Voc.
insitande
—
Abl.
insitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
insitanda
—
Gen.
insitandae
—
Dat.
insitandae
—
Acc.
insitandam
—
Voc.
insitanda
—
Abl.
insitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
insitandum
—
Gen.
insitandi
—
Dat.
insitando
—
Acc.
insitandum
—
Voc.
insitandum
—
Abl.
insitando
—

Supines

accusative: insitatum; ablative: insitatu