insignio, insignire, insignivi, insignitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Lesser

mark with a characteristic feature; distinguish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insignioinsignimus
2insignisinsignitis
3insignitinsigniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsignire
activeperfectinsignivisse
passivepresentinsigniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insigni
insignite
future
PersonSingularPlural
2
insignito
insignitote
3
insignito
insigniunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insignire
insignimini
future
PersonSingularPlural
2
insignitor
—
3
insignitor
insigniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insignitus
insigniti
Gen.
insigniti
insignitorum
Dat.
insignito
—
Acc.
insignitum
insignitos
Voc.
insignite
insigniti
Abl.
insignito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insignita
insignitae
Gen.
insignitae
insignitarum
Dat.
insignitae
—
Acc.
insignitam
insignitas
Voc.
insignita
insignitae
Abl.
insignita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insignitum
insignita
Gen.
insigniti
insignitorum
Dat.
insignito
—
Acc.
insignitum
insignita
Voc.
insignitum
insignita
Abl.
insignito
—

Supines

accusative: insignitum; ablative: insignitu

Examples

No examples found.