inservo, inservare, inservavi, inservatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

attend to; observe attentively;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inservoinservamus
2inservasinservatis
3inservatinservant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinservare
activeperfectinservavisse
passivepresentinservari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inserva
inservate
future
PersonSingularPlural
2
inservato
inservatote
3
inservato
inservanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inservare
inservamini
future
PersonSingularPlural
2
inservator
—
3
inservator
inservantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inservatus
inservati
Gen.
inservati
inservatorum
Dat.
inservato
—
Acc.
inservatum
inservatos
Voc.
inservate
inservati
Abl.
inservato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inservata
inservatae
Gen.
inservatae
inservatarum
Dat.
inservatae
—
Acc.
inservatam
inservatas
Voc.
inservata
inservatae
Abl.
inservata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inservatum
inservata
Gen.
inservati
inservatorum
Dat.
inservato
—
Acc.
inservatum
inservata
Voc.
inservatum
inservata
Abl.
inservato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inservandus
—
Gen.
inservandi
—
Dat.
inservando
—
Acc.
inservandum
—
Voc.
inservande
—
Abl.
inservando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inservanda
—
Gen.
inservandae
—
Dat.
inservandae
—
Acc.
inservandam
—
Voc.
inservanda
—
Abl.
inservanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inservandum
—
Gen.
inservandi
—
Dat.
inservando
—
Acc.
inservandum
—
Voc.
inservandum
—
Abl.
inservando
—

Supines

accusative: inservatum; ablative: inservatu

Examples

No examples found.