inrumo, inrumare, inrumavi, inrumatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

force receptive male oral sex; treat in a shameful manner; abuse; defile;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inrumoinrumamus
2inrumasinrumatis
3inrumatinrumant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinrumare
activeperfectinrumavisse
passivepresentinrumari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inruma
inrumate
future
PersonSingularPlural
2
inrumato
inrumatote
3
inrumato
inrumanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inrumare
inrumamini
future
PersonSingularPlural
2
inrumator
—
3
inrumator
inrumantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inrumatus
inrumati
Gen.
inrumati
inrumatorum
Dat.
inrumato
—
Acc.
inrumatum
inrumatos
Voc.
inrumate
inrumati
Abl.
inrumato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inrumata
inrumatae
Gen.
inrumatae
inrumatarum
Dat.
inrumatae
—
Acc.
inrumatam
inrumatas
Voc.
inrumata
inrumatae
Abl.
inrumata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inrumatum
inrumata
Gen.
inrumati
inrumatorum
Dat.
inrumato
—
Acc.
inrumatum
inrumata
Voc.
inrumatum
inrumata
Abl.
inrumato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inrumandus
—
Gen.
inrumandi
—
Dat.
inrumando
—
Acc.
inrumandum
—
Voc.
inrumande
—
Abl.
inrumando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inrumanda
—
Gen.
inrumandae
—
Dat.
inrumandae
—
Acc.
inrumandam
—
Voc.
inrumanda
—
Abl.
inrumanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inrumandum
—
Gen.
inrumandi
—
Dat.
inrumando
—
Acc.
inrumandum
—
Voc.
inrumandum
—
Abl.
inrumando
—

Supines

accusative: inrumatum; ablative: inrumatu

Examples

No examples found.