inquiro, inquirere, inquisivi, inquisitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

examine, investigate, scrutinize; seek grounds for accusation; search, seek;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inquiroinquirimus
2inquirisinquiritis
3inquiritinquirunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinquirere
activeperfectinquisivisse
passivepresentinquiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inquire, inquir
inquirite
future
PersonSingularPlural
2
inquirito
inquiritote
3
inquirito
inquirunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inquirere
inquirimini
future
PersonSingularPlural
2
inquiritor
—
3
inquiritor
inquiruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inquisitus
inquisiti
Gen.
inquisiti
inquisitorum
Dat.
inquisito
—
Acc.
inquisitum
inquisitos
Voc.
inquisite
inquisiti
Abl.
inquisito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inquisita
inquisitae
Gen.
inquisitae
inquisitarum
Dat.
inquisitae
—
Acc.
inquisitam
inquisitas
Voc.
inquisita
inquisitae
Abl.
inquisita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inquisitum
inquisita
Gen.
inquisiti
inquisitorum
Dat.
inquisito
—
Acc.
inquisitum
inquisita
Voc.
inquisitum
inquisita
Abl.
inquisito
—

Supines

accusative: inquisitum; ablative: inquisitu