inpeditus, inpedita -um, inpeditior -or -us, inpeditissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

hindered/obstructed/encumbered/hampered; difficult/impeded; inaccessible;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditus
inpediti
Gen.
inpediti
inpeditorum
Dat.
inpedito
—
Acc.
inpeditum
inpeditos
Voc.
inpedite
inpediti
Abl.
inpedito
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inpedita
inpeditae
Gen.
inpeditae
inpeditarum
Dat.
inpeditae
—
Acc.
inpeditam
inpeditas
Voc.
inpedita
inpeditae
Abl.
inpedita
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditum
inpedita
Gen.
inpediti
inpeditorum
Dat.
inpedito
—
Acc.
inpeditum
inpedita
Voc.
inpeditum
inpedita
Abl.
inpedito
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditius
inpeditiora
Gen.
inpeditioris
—
Acc.
inpeditius
inpeditiora
Voc.
inpeditius
inpeditiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditissimus
inpeditissimi
Gen.
inpeditissimi
inpeditissimorum
Dat.
inpeditissimo
—
Acc.
inpeditissimum
inpeditissimos
Voc.
inpeditissime
inpeditissimi
Abl.
inpeditissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditissima
inpeditissimae
Gen.
inpeditissimae
inpeditissimarum
Dat.
inpeditissimae
—
Acc.
inpeditissimam
inpeditissimas
Voc.
inpeditissima
inpeditissimae
Abl.
inpeditissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inpeditissimum
inpeditissima
Gen.
inpeditissimi
inpeditissimorum
Dat.
inpeditissimo
—
Acc.
inpeditissimum
inpeditissima
Voc.
inpeditissimum
inpeditissima
Abl.
inpeditissimo
—