inoboedio, inoboedire, inoboedivi, inoboeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Souter (Later Latin)
Age:
Later

disobey; not listen/pay attention;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inoboedioinoboedimus
2inoboedisinoboeditis
3inoboeditinoboediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinoboedire
activeperfectinoboedivisse
passivepresentinoboediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inoboedi
inoboedite
future
PersonSingularPlural
2
inoboedito
inoboeditote
3
inoboedito
inoboediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inoboedire
inoboedimini
future
PersonSingularPlural
2
inoboeditor
—
3
inoboeditor
inoboediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inoboeditus
inoboediti
Gen.
inoboediti
inoboeditorum
Dat.
inoboedito
—
Acc.
inoboeditum
inoboeditos
Voc.
inoboedite
inoboediti
Abl.
inoboedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inoboedita
inoboeditae
Gen.
inoboeditae
inoboeditarum
Dat.
inoboeditae
—
Acc.
inoboeditam
inoboeditas
Voc.
inoboedita
inoboeditae
Abl.
inoboedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inoboeditum
inoboedita
Gen.
inoboediti
inoboeditorum
Dat.
inoboedito
—
Acc.
inoboeditum
inoboedita
Voc.
inoboeditum
inoboedita
Abl.
inoboedito
—

Supines

accusative: inoboeditum; ablative: inoboeditu

Examples

No examples found.