inobaudio, inobaudire, inobaudivi, inobauditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

disobey; not listen/pay attention; (in+obaudio);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inobaudioinobaudimus
2inobaudisinobauditis
3inobauditinobaudiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinobaudire
activeperfectinobaudivisse
passivepresentinobaudiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inobaudi
inobaudite
future
PersonSingularPlural
2
inobaudito
inobauditote
3
inobaudito
inobaudiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inobaudire
inobaudimini
future
PersonSingularPlural
2
inobauditor
—
3
inobauditor
inobaudiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inobauditus
inobauditi
Gen.
inobauditi
inobauditorum
Dat.
inobaudito
—
Acc.
inobauditum
inobauditos
Voc.
inobaudite
inobauditi
Abl.
inobaudito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inobaudita
inobauditae
Gen.
inobauditae
inobauditarum
Dat.
inobauditae
—
Acc.
inobauditam
inobauditas
Voc.
inobaudita
inobauditae
Abl.
inobaudita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inobauditum
inobaudita
Gen.
inobauditi
inobauditorum
Dat.
inobaudito
—
Acc.
inobauditum
inobaudita
Voc.
inobauditum
inobaudita
Abl.
inobaudito
—

Supines

accusative: inobauditum; ablative: inobauditu

Examples

No examples found.