innovo, innovare, innovavi, innovatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

alter, make a innovation in; renew, restore; return to a thing (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1innovoinnovamus
2innovasinnovatis
3innovatinnovant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinnovare
activeperfectinnovavisse
passivepresentinnovari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
innova
innovate
future
PersonSingularPlural
2
innovato
innovatote
3
innovato
innovanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
innovare
innovamini
future
PersonSingularPlural
2
innovator
—
3
innovator
innovantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
innovatus
innovati
Gen.
innovati
innovatorum
Dat.
innovato
—
Acc.
innovatum
innovatos
Voc.
innovate
innovati
Abl.
innovato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
innovata
innovatae
Gen.
innovatae
innovatarum
Dat.
innovatae
—
Acc.
innovatam
innovatas
Voc.
innovata
innovatae
Abl.
innovata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
innovatum
innovata
Gen.
innovati
innovatorum
Dat.
innovato
—
Acc.
innovatum
innovata
Voc.
innovatum
innovata
Abl.
innovato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
innovandus
—
Gen.
innovandi
—
Dat.
innovando
—
Acc.
innovandum
—
Voc.
innovande
—
Abl.
innovando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
innovanda
—
Gen.
innovandae
—
Dat.
innovandae
—
Acc.
innovandam
—
Voc.
innovanda
—
Abl.
innovanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
innovandum
—
Gen.
innovandi
—
Dat.
innovando
—
Acc.
innovandum
—
Voc.
innovandum
—
Abl.
innovando
—

Supines

accusative: innovatum; ablative: innovatu

Examples

No examples found.