inlaboro, inlaborare, inlaboravi, inlaboratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

work (at); (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inlaboroinlaboramus
2inlaborasinlaboratis
3inlaboratinlaborant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinlaborare
activeperfectinlaboravisse
passivepresentinlaborari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inlabora
inlaborate
future
PersonSingularPlural
2
inlaborato
inlaboratote
3
inlaborato
inlaboranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inlaborare
inlaboramini
future
PersonSingularPlural
2
inlaborator
—
3
inlaborator
inlaborantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inlaboratus
inlaborati
Gen.
inlaborati
inlaboratorum
Dat.
inlaborato
—
Acc.
inlaboratum
inlaboratos
Voc.
inlaborate
inlaborati
Abl.
inlaborato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inlaborata
inlaboratae
Gen.
inlaboratae
inlaboratarum
Dat.
inlaboratae
—
Acc.
inlaboratam
inlaboratas
Voc.
inlaborata
inlaboratae
Abl.
inlaborata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inlaboratum
inlaborata
Gen.
inlaborati
inlaboratorum
Dat.
inlaborato
—
Acc.
inlaboratum
inlaborata
Voc.
inlaboratum
inlaborata
Abl.
inlaborato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inlaborandus
—
Gen.
inlaborandi
—
Dat.
inlaborando
—
Acc.
inlaborandum
—
Voc.
inlaborande
—
Abl.
inlaborando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inlaboranda
—
Gen.
inlaborandae
—
Dat.
inlaborandae
—
Acc.
inlaborandam
—
Voc.
inlaboranda
—
Abl.
inlaboranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inlaborandum
—
Gen.
inlaborandi
—
Dat.
inlaborando
—
Acc.
inlaborandum
—
Voc.
inlaborandum
—
Abl.
inlaborando
—

Supines

accusative: inlaboratum; ablative: inlaboratu

Examples

No examples found.