injuratus
injuratus, injurata, injuratum
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
unsworn;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | injuratus | injurati |
| Gen. | injurati | injuratorum |
| Dat. | injurato | — |
| Acc. | injuratum | injuratos |
| Voc. | injurate | injurati |
| Abl. | injurato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | injurata | injuratae |
| Gen. | injuratae | injuratarum |
| Dat. | injuratae | — |
| Acc. | injuratam | injuratas |
| Voc. | injurata | injuratae |
| Abl. | injurata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | injuratum | injurata |
| Gen. | injurati | injuratorum |
| Dat. | injurato | — |
| Acc. | injuratum | injurata |
| Voc. | injuratum | injurata |
| Abl. | injurato | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
