initio, initiare, initiavi, initiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

initiate (into); admit (to) with introductory rites;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1initioinitiamus
2initiasinitiatis
3initiatinitiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinitiare
activeperfectinitiavisse
passivepresentinitiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
initia
initiate
future
PersonSingularPlural
2
initiato
initiatote
3
initiato
initianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
initiare
initiamini
future
PersonSingularPlural
2
initiator
—
3
initiator
initiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
initiatus
initiati
Gen.
initiati
initiatorum
Dat.
initiato
—
Acc.
initiatum
initiatos
Voc.
initiate
initiati
Abl.
initiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
initiata
initiatae
Gen.
initiatae
initiatarum
Dat.
initiatae
—
Acc.
initiatam
initiatas
Voc.
initiata
initiatae
Abl.
initiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
initiatum
initiata
Gen.
initiati
initiatorum
Dat.
initiato
—
Acc.
initiatum
initiata
Voc.
initiatum
initiata
Abl.
initiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
initiandus
—
Gen.
initiandi
—
Dat.
initiando
—
Acc.
initiandum
—
Voc.
initiande
—
Abl.
initiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
initianda
—
Gen.
initiandae
—
Dat.
initiandae
—
Acc.
initiandam
—
Voc.
initianda
—
Abl.
initianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
initiandum
—
Gen.
initiandi
—
Dat.
initiando
—
Acc.
initiandum
—
Voc.
initiandum
—
Abl.
initiando
—

Supines

accusative: initiatum; ablative: initiatu