inhorreo, inhorrere, inhorrui, inhorritus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

stand on end; bristle up; shiver all over;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhorreoinhorremus
2inhorresinhorretis
3inhorretinhorrent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhorrere
activeperfectinhorruisse
passivepresentinhorreri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhorre
inhorrete
future
PersonSingularPlural
2
inhorreto
inhorretote
3
inhorreto
inhorrento

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhorrere
inhorremini
future
PersonSingularPlural
2
inhorretor
—
3
inhorretor
inhorrentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhorritus
inhorriti
Gen.
inhorriti
inhorritorum
Dat.
inhorrito
—
Acc.
inhorritum
inhorritos
Voc.
inhorrite
inhorriti
Abl.
inhorrito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhorrita
inhorritae
Gen.
inhorritae
inhorritarum
Dat.
inhorritae
—
Acc.
inhorritam
inhorritas
Voc.
inhorrita
inhorritae
Abl.
inhorrita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhorritum
inhorrita
Gen.
inhorriti
inhorritorum
Dat.
inhorrito
—
Acc.
inhorritum
inhorrita
Voc.
inhorritum
inhorrita
Abl.
inhorrito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhorrendus
—
Gen.
inhorrendi
—
Dat.
inhorrendo
—
Acc.
inhorrendum
—
Voc.
inhorrende
—
Abl.
inhorrendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhorrenda
—
Gen.
inhorrendae
—
Dat.
inhorrendae
—
Acc.
inhorrendam
—
Voc.
inhorrenda
—
Abl.
inhorrenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhorrendum
—
Gen.
inhorrendi
—
Dat.
inhorrendo
—
Acc.
inhorrendum
—
Voc.
inhorrendum
—
Abl.
inhorrendo
—

Supines

accusative: inhorritum; ablative: inhorritu

Examples

No examples found.