inhonoro, inhonorare, inhonoravi, inhonoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

dishonor;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhonoroinhonoramus
2inhonorasinhonoratis
3inhonoratinhonorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhonorare
activeperfectinhonoravisse
passivepresentinhonorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhonora
inhonorate
future
PersonSingularPlural
2
inhonorato
inhonoratote
3
inhonorato
inhonoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhonorare
inhonoramini
future
PersonSingularPlural
2
inhonorator
—
3
inhonorator
inhonorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhonoratus
inhonorati
Gen.
inhonorati
inhonoratorum
Dat.
inhonorato
—
Acc.
inhonoratum
inhonoratos
Voc.
inhonorate
inhonorati
Abl.
inhonorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhonorata
inhonoratae
Gen.
inhonoratae
inhonoratarum
Dat.
inhonoratae
—
Acc.
inhonoratam
inhonoratas
Voc.
inhonorata
inhonoratae
Abl.
inhonorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhonoratum
inhonorata
Gen.
inhonorati
inhonoratorum
Dat.
inhonorato
—
Acc.
inhonoratum
inhonorata
Voc.
inhonoratum
inhonorata
Abl.
inhonorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhonorandus
—
Gen.
inhonorandi
—
Dat.
inhonorando
—
Acc.
inhonorandum
—
Voc.
inhonorande
—
Abl.
inhonorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhonoranda
—
Gen.
inhonorandae
—
Dat.
inhonorandae
—
Acc.
inhonorandam
—
Voc.
inhonoranda
—
Abl.
inhonoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhonorandum
—
Gen.
inhonorandi
—
Dat.
inhonorando
—
Acc.
inhonorandum
—
Voc.
inhonorandum
—
Abl.
inhonorando
—

Supines

accusative: inhonoratum; ablative: inhonoratu

Examples

No examples found.