inhonesto, inhonestare, inhonestavi, inhonestatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

disgrace;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhonestoinhonestamus
2inhonestasinhonestatis
3inhonestatinhonestant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhonestare
activeperfectinhonestavisse
passivepresentinhonestari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhonesta
inhonestate
future
PersonSingularPlural
2
inhonestato
inhonestatote
3
inhonestato
inhonestanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhonestare
inhonestamini
future
PersonSingularPlural
2
inhonestator
—
3
inhonestator
inhonestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhonestatus
inhonestati
Gen.
inhonestati
inhonestatorum
Dat.
inhonestato
—
Acc.
inhonestatum
inhonestatos
Voc.
inhonestate
inhonestati
Abl.
inhonestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhonestata
inhonestatae
Gen.
inhonestatae
inhonestatarum
Dat.
inhonestatae
—
Acc.
inhonestatam
inhonestatas
Voc.
inhonestata
inhonestatae
Abl.
inhonestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhonestatum
inhonestata
Gen.
inhonestati
inhonestatorum
Dat.
inhonestato
—
Acc.
inhonestatum
inhonestata
Voc.
inhonestatum
inhonestata
Abl.
inhonestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhonestandus
—
Gen.
inhonestandi
—
Dat.
inhonestando
—
Acc.
inhonestandum
—
Voc.
inhonestande
—
Abl.
inhonestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhonestanda
—
Gen.
inhonestandae
—
Dat.
inhonestandae
—
Acc.
inhonestandam
—
Voc.
inhonestanda
—
Abl.
inhonestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhonestandum
—
Gen.
inhonestandi
—
Dat.
inhonestando
—
Acc.
inhonestandum
—
Voc.
inhonestandum
—
Abl.
inhonestando
—

Supines

accusative: inhonestatum; ablative: inhonestatu