inhibeo, inhibere, inhibui, inhibitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

restrain, curb; prevent;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhibeoinhibemus
2inhibesinhibetis
3inhibetinhibent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhibere
activeperfectinhibuisse
passivepresentinhiberi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhibe
inhibete
future
PersonSingularPlural
2
inhibeto
inhibetote
3
inhibeto
inhibento

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhibere
inhibemini
future
PersonSingularPlural
2
inhibetor
—
3
inhibetor
inhibentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhibitus
inhibiti
Gen.
inhibiti
inhibitorum
Dat.
inhibito
—
Acc.
inhibitum
inhibitos
Voc.
inhibite
inhibiti
Abl.
inhibito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhibita
inhibitae
Gen.
inhibitae
inhibitarum
Dat.
inhibitae
—
Acc.
inhibitam
inhibitas
Voc.
inhibita
inhibitae
Abl.
inhibita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhibitum
inhibita
Gen.
inhibiti
inhibitorum
Dat.
inhibito
—
Acc.
inhibitum
inhibita
Voc.
inhibitum
inhibita
Abl.
inhibito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhibendus
—
Gen.
inhibendi
—
Dat.
inhibendo
—
Acc.
inhibendum
—
Voc.
inhibende
—
Abl.
inhibendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhibenda
—
Gen.
inhibendae
—
Dat.
inhibendae
—
Acc.
inhibendam
—
Voc.
inhibenda
—
Abl.
inhibenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhibendum
—
Gen.
inhibendi
—
Dat.
inhibendo
—
Acc.
inhibendum
—
Voc.
inhibendum
—
Abl.
inhibendo
—

Supines

accusative: inhibitum; ablative: inhibitu

Examples

No examples found.