inhio, inhiare, inhiavi, inhiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

gape, be open mouthed with astonishment; covet, desire;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhioinhiamus
2inhiasinhiatis
3inhiatinhiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhiare
activeperfectinhiavisse
passivepresentinhiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhia
inhiate
future
PersonSingularPlural
2
inhiato
inhiatote
3
inhiato
inhianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhiare
inhiamini
future
PersonSingularPlural
2
inhiator
—
3
inhiator
inhiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhiatus
inhiati
Gen.
inhiati
inhiatorum
Dat.
inhiato
—
Acc.
inhiatum
inhiatos
Voc.
inhiate
inhiati
Abl.
inhiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhiata
inhiatae
Gen.
inhiatae
inhiatarum
Dat.
inhiatae
—
Acc.
inhiatam
inhiatas
Voc.
inhiata
inhiatae
Abl.
inhiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhiatum
inhiata
Gen.
inhiati
inhiatorum
Dat.
inhiato
—
Acc.
inhiatum
inhiata
Voc.
inhiatum
inhiata
Abl.
inhiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhiandus
—
Gen.
inhiandi
—
Dat.
inhiando
—
Acc.
inhiandum
—
Voc.
inhiande
—
Abl.
inhiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhianda
—
Gen.
inhiandae
—
Dat.
inhiandae
—
Acc.
inhiandam
—
Voc.
inhianda
—
Abl.
inhianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhiandum
—
Gen.
inhiandi
—
Dat.
inhiando
—
Acc.
inhiandum
—
Voc.
inhiandum
—
Abl.
inhiando
—

Supines

accusative: inhiatum; ablative: inhiatu