inhabito, inhabitare, inhabitavi, inhabitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dwell in, inhabit, occupy; wear (garments) (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhabitoinhabitamus
2inhabitasinhabitatis
3inhabitatinhabitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhabitare
activeperfectinhabitavisse
passivepresentinhabitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhabita
inhabitate
future
PersonSingularPlural
2
inhabitato
inhabitatote
3
inhabitato
inhabitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhabitare
inhabitamini
future
PersonSingularPlural
2
inhabitator
—
3
inhabitator
inhabitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhabitatus
inhabitati
Gen.
inhabitati
inhabitatorum
Dat.
inhabitato
—
Acc.
inhabitatum
inhabitatos
Voc.
inhabitate
inhabitati
Abl.
inhabitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhabitata
inhabitatae
Gen.
inhabitatae
inhabitatarum
Dat.
inhabitatae
—
Acc.
inhabitatam
inhabitatas
Voc.
inhabitata
inhabitatae
Abl.
inhabitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhabitatum
inhabitata
Gen.
inhabitati
inhabitatorum
Dat.
inhabitato
—
Acc.
inhabitatum
inhabitata
Voc.
inhabitatum
inhabitata
Abl.
inhabitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhabitandus
—
Gen.
inhabitandi
—
Dat.
inhabitando
—
Acc.
inhabitandum
—
Voc.
inhabitande
—
Abl.
inhabitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhabitanda
—
Gen.
inhabitandae
—
Dat.
inhabitandae
—
Acc.
inhabitandam
—
Voc.
inhabitanda
—
Abl.
inhabitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhabitandum
—
Gen.
inhabitandi
—
Dat.
inhabitando
—
Acc.
inhabitandum
—
Voc.
inhabitandum
—
Abl.
inhabitando
—

Supines

accusative: inhabitatum; ablative: inhabitatu

Examples

No examples found.