infringo, infringere, infregi, infractus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

break, break off; lessen, weaken, diminish, dishearten; overcome, crush;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infringoinfringimus
2infringisinfringitis
3infringitinfringunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfringere
activeperfectinfregisse
passivepresentinfringi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infringe
infringite
future
PersonSingularPlural
2
infringito
infringitote
3
infringito
infringunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infringere
infringimini
future
PersonSingularPlural
2
infringitor
—
3
infringitor
infringuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infractus
infracti
Gen.
infracti
infractorum
Dat.
infracto
—
Acc.
infractum
infractos
Voc.
infracte
infracti
Abl.
infracto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infracta
infractae
Gen.
infractae
infractarum
Dat.
infractae
—
Acc.
infractam
infractas
Voc.
infracta
infractae
Abl.
infracta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infractum
infracta
Gen.
infracti
infractorum
Dat.
infracto
—
Acc.
infractum
infracta
Voc.
infractum
infracta
Abl.
infracto
—

Supines

accusative: infractum; ablative: infractu