infortunatus
infortunatus, infortunata, infortunatum
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
unfortunate;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infortunatus | infortunati |
| Gen. | infortunati | infortunatorum |
| Dat. | infortunato | — |
| Acc. | infortunatum | infortunatos |
| Voc. | infortunate | infortunati |
| Abl. | infortunato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infortunata | infortunatae |
| Gen. | infortunatae | infortunatarum |
| Dat. | infortunatae | — |
| Acc. | infortunatam | infortunatas |
| Voc. | infortunata | infortunatae |
| Abl. | infortunata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infortunatum | infortunata |
| Gen. | infortunati | infortunatorum |
| Dat. | infortunato | — |
| Acc. | infortunatum | infortunata |
| Voc. | infortunatum | infortunata |
| Abl. | infortunato | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
