infirmus, infirma -um, infirmior -or -us, infirmissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fragile/frail/feeble; unwell/sick/infirm;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infirmus
infirmi
Gen.
infirmi
infirmorum
Dat.
infirmo
—
Acc.
infirmum
infirmos
Voc.
infirme
infirmi
Abl.
infirmo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infirma
infirmae
Gen.
infirmae
infirmarum
Dat.
infirmae
—
Acc.
infirmam
infirmas
Voc.
infirma
infirmae
Abl.
infirma
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infirmum
infirma
Gen.
infirmi
infirmorum
Dat.
infirmo
—
Acc.
infirmum
infirma
Voc.
infirmum
infirma
Abl.
infirmo
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infirmius
infirmiora
Gen.
infirmioris
—
Acc.
infirmius
infirmiora
Voc.
infirmius
infirmiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infirmissimus
infirmissimi
Gen.
infirmissimi
infirmissimorum
Dat.
infirmissimo
—
Acc.
infirmissimum
infirmissimos
Voc.
infirmissime
infirmissimi
Abl.
infirmissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infirmissima
infirmissimae
Gen.
infirmissimae
infirmissimarum
Dat.
infirmissimae
—
Acc.
infirmissimam
infirmissimas
Voc.
infirmissima
infirmissimae
Abl.
infirmissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infirmissimum
infirmissima
Gen.
infirmissimi
infirmissimorum
Dat.
infirmissimo
—
Acc.
infirmissimum
infirmissima
Voc.
infirmissimum
infirmissima
Abl.
infirmissimo
—