infenso, infensare, infensavi, infensatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

treat in a hostile manner;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infensoinfensamus
2infensasinfensatis
3infensatinfensant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfensare
activeperfectinfensavisse
passivepresentinfensari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infensa
infensate
future
PersonSingularPlural
2
infensato
infensatote
3
infensato
infensanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infensare
infensamini
future
PersonSingularPlural
2
infensator
—
3
infensator
infensantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infensatus
infensati
Gen.
infensati
infensatorum
Dat.
infensato
—
Acc.
infensatum
infensatos
Voc.
infensate
infensati
Abl.
infensato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infensata
infensatae
Gen.
infensatae
infensatarum
Dat.
infensatae
—
Acc.
infensatam
infensatas
Voc.
infensata
infensatae
Abl.
infensata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infensatum
infensata
Gen.
infensati
infensatorum
Dat.
infensato
—
Acc.
infensatum
infensata
Voc.
infensatum
infensata
Abl.
infensato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infensandus
—
Gen.
infensandi
—
Dat.
infensando
—
Acc.
infensandum
—
Voc.
infensande
—
Abl.
infensando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infensanda
—
Gen.
infensandae
—
Dat.
infensandae
—
Acc.
infensandam
—
Voc.
infensanda
—
Abl.
infensanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infensandum
—
Gen.
infensandi
—
Dat.
infensando
—
Acc.
infensandum
—
Voc.
infensandum
—
Abl.
infensando
—

Supines

accusative: infensatum; ablative: infensatu