infenso
infenso, infensare, infensavi, infensatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
treat in a hostile manner;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | infenso | infensamus |
| 2 | infensas | infensatis |
| 3 | infensat | infensant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | infensare |
| active | perfect | infensavisse |
| passive | present | infensari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | infensa | infensate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | infensato | infensatote |
| 3 | infensato | infensanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | infensare | infensamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | infensator | — |
| 3 | infensator | infensantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensatus | infensati |
| Gen. | infensati | infensatorum |
| Dat. | infensato | — |
| Acc. | infensatum | infensatos |
| Voc. | infensate | infensati |
| Abl. | infensato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensata | infensatae |
| Gen. | infensatae | infensatarum |
| Dat. | infensatae | — |
| Acc. | infensatam | infensatas |
| Voc. | infensata | infensatae |
| Abl. | infensata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensatum | infensata |
| Gen. | infensati | infensatorum |
| Dat. | infensato | — |
| Acc. | infensatum | infensata |
| Voc. | infensatum | infensata |
| Abl. | infensato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensandus | — |
| Gen. | infensandi | — |
| Dat. | infensando | — |
| Acc. | infensandum | — |
| Voc. | infensande | — |
| Abl. | infensando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensanda | — |
| Gen. | infensandae | — |
| Dat. | infensandae | — |
| Acc. | infensandam | — |
| Voc. | infensanda | — |
| Abl. | infensanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | infensandum | — |
| Gen. | infensandi | — |
| Dat. | infensando | — |
| Acc. | infensandum | — |
| Voc. | infensandum | — |
| Abl. | infensando | — |
Supines
accusative: infensatum; ablative: infensatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...infesto spiculo petit. Tarquinius retro in agmen suorum infenso cessit hosti: Valerium temere invectum in exsulum aciem..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...malefacta sibi obiectari putent. etiam gloria ac virtus infensos habet, ut nimis ex propinquo diversa arguens..." - P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Ostorius, circumspectis quae impenetrabilia quaeque pervia, ducit infensos amnemque haud difficulter evadit. ubi ventum ad aggerem, dum missilibus..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...castris hostium imperio ac minis expulissent. Itaque apud infensos ob interpellatam dulcedinem irae confestim oratio habita..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...alienavit a dictatore militum animos iam ante infensos quod implacabilis Q. Fabio fuisset et, quod suis precibus negasset..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...hostes metuat. Haec comperta perfugarum indiciis cum apud infensos iam sua sponte milites disseruisset, simul divinae humanaeque spei..." - T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...exercitus scribi Romae nec ullius urbis defectioni magis infensos eorum animos esse. id quia tam trepide nuntiabant, maturandum..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...Roma moveretur, copiis occurrissent, nulla mora inter infensos diutino odio dimicandi facta est. Volsci, ferocior ad rebellandum quam..."
