infelicito, infelicitare, infelicitavi, infelicitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

make unhappy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infelicitoinfelicitamus
2infelicitasinfelicitatis
3infelicitatinfelicitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfelicitare
activeperfectinfelicitavisse
passivepresentinfelicitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infelicita
infelicitate
future
PersonSingularPlural
2
infelicitato
infelicitatote
3
infelicitato
infelicitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infelicitare
infelicitamini
future
PersonSingularPlural
2
infelicitator
—
3
infelicitator
infelicitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infelicitatus
infelicitati
Gen.
infelicitati
infelicitatorum
Dat.
infelicitato
—
Acc.
infelicitatum
infelicitatos
Voc.
infelicitate
infelicitati
Abl.
infelicitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infelicitata
infelicitatae
Gen.
infelicitatae
infelicitatarum
Dat.
infelicitatae
—
Acc.
infelicitatam
infelicitatas
Voc.
infelicitata
infelicitatae
Abl.
infelicitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infelicitatum
infelicitata
Gen.
infelicitati
infelicitatorum
Dat.
infelicitato
—
Acc.
infelicitatum
infelicitata
Voc.
infelicitatum
infelicitata
Abl.
infelicitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infelicitandus
—
Gen.
infelicitandi
—
Dat.
infelicitando
—
Acc.
infelicitandum
—
Voc.
infelicitande
—
Abl.
infelicitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infelicitanda
—
Gen.
infelicitandae
—
Dat.
infelicitandae
—
Acc.
infelicitandam
—
Voc.
infelicitanda
—
Abl.
infelicitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infelicitandum
—
Gen.
infelicitandi
—
Dat.
infelicitando
—
Acc.
infelicitandum
—
Voc.
infelicitandum
—
Abl.
infelicitando
—

Supines

accusative: infelicitatum; ablative: infelicitatu

Examples

No examples found.