infatuo, infatuare, infatuavi, infatuatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

make a fool of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infatuoinfatuamus
2infatuasinfatuatis
3infatuatinfatuant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfatuare
activeperfectinfatuavisse
passivepresentinfatuari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infatua
infatuate
future
PersonSingularPlural
2
infatuato
infatuatote
3
infatuato
infatuanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infatuare
infatuamini
future
PersonSingularPlural
2
infatuator
—
3
infatuator
infatuantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infatuatus
infatuati
Gen.
infatuati
infatuatorum
Dat.
infatuato
—
Acc.
infatuatum
infatuatos
Voc.
infatuate
infatuati
Abl.
infatuato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infatuata
infatuatae
Gen.
infatuatae
infatuatarum
Dat.
infatuatae
—
Acc.
infatuatam
infatuatas
Voc.
infatuata
infatuatae
Abl.
infatuata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infatuatum
infatuata
Gen.
infatuati
infatuatorum
Dat.
infatuato
—
Acc.
infatuatum
infatuata
Voc.
infatuatum
infatuata
Abl.
infatuato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infatuandus
—
Gen.
infatuandi
—
Dat.
infatuando
—
Acc.
infatuandum
—
Voc.
infatuande
—
Abl.
infatuando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infatuanda
—
Gen.
infatuandae
—
Dat.
infatuandae
—
Acc.
infatuandam
—
Voc.
infatuanda
—
Abl.
infatuanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infatuandum
—
Gen.
infatuandi
—
Dat.
infatuando
—
Acc.
infatuandum
—
Voc.
infatuandum
—
Abl.
infatuando
—

Supines

accusative: infatuatum; ablative: infatuatu

Examples

No examples found.