infamo, infamare, infamavi, infamatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

bring into disrepute; defame;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infamoinfamamus
2infamasinfamatis
3infamatinfamant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfamare
activeperfectinfamavisse
passivepresentinfamari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infama
infamate
future
PersonSingularPlural
2
infamato
infamatote
3
infamato
infamanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infamare
infamamini
future
PersonSingularPlural
2
infamator
—
3
infamator
infamantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infamatus
infamati
Gen.
infamati
infamatorum
Dat.
infamato
—
Acc.
infamatum
infamatos
Voc.
infamate
infamati
Abl.
infamato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infamata
infamatae
Gen.
infamatae
infamatarum
Dat.
infamatae
—
Acc.
infamatam
infamatas
Voc.
infamata
infamatae
Abl.
infamata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infamatum
infamata
Gen.
infamati
infamatorum
Dat.
infamato
—
Acc.
infamatum
infamata
Voc.
infamatum
infamata
Abl.
infamato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infamandus
—
Gen.
infamandi
—
Dat.
infamando
—
Acc.
infamandum
—
Voc.
infamande
—
Abl.
infamando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infamanda
—
Gen.
infamandae
—
Dat.
infamandae
—
Acc.
infamandam
—
Voc.
infamanda
—
Abl.
infamanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infamandum
—
Gen.
infamandi
—
Dat.
infamando
—
Acc.
infamandum
—
Voc.
infamandum
—
Abl.
infamando
—

Supines

accusative: infamatum; ablative: infamatu

Examples

No examples found.