agonio, agoniare, agoniavi, agoniatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

struggle/fight (against); strive unto death (Vulgate Sirach 4:33);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1agonioagoniamus
2agoniasagoniatis
3agoniatagoniant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentagoniare
activeperfectagoniavisse
passivepresentagoniari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
agonia
agoniate
future
PersonSingularPlural
2
agoniato
agoniatote
3
agoniato
agonianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
agoniare
agoniamini
future
PersonSingularPlural
2
agoniator
—
3
agoniator
agoniantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
agoniatus
agoniati
Gen.
agoniati
agoniatorum
Dat.
agoniato
—
Acc.
agoniatum
agoniatos
Voc.
agoniate
agoniati
Abl.
agoniato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
agoniata
agoniatae
Gen.
agoniatae
agoniatarum
Dat.
agoniatae
—
Acc.
agoniatam
agoniatas
Voc.
agoniata
agoniatae
Abl.
agoniata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
agoniatum
agoniata
Gen.
agoniati
agoniatorum
Dat.
agoniato
—
Acc.
agoniatum
agoniata
Voc.
agoniatum
agoniata
Abl.
agoniato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
agoniandus
—
Gen.
agoniandi
—
Dat.
agoniando
—
Acc.
agoniandum
—
Voc.
agoniande
—
Abl.
agoniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
agonianda
—
Gen.
agoniandae
—
Dat.
agoniandae
—
Acc.
agoniandam
—
Voc.
agonianda
—
Abl.
agonianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
agoniandum
—
Gen.
agoniandi
—
Dat.
agoniando
—
Acc.
agoniandum
—
Voc.
agoniandum
—
Abl.
agoniando
—

Supines

accusative: agoniatum; ablative: agoniatu

Examples

No examples found.