indutio, indutiare, indutiavi, indutiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval
Field:
Government

grant stay; E:clothe in monk's habit;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indutioindutiamus
2indutiasindutiatis
3indutiatindutiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindutiare
activeperfectindutiavisse
passivepresentindutiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indutia
indutiate
future
PersonSingularPlural
2
indutiato
indutiatote
3
indutiato
indutianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indutiare
indutiamini
future
PersonSingularPlural
2
indutiator
—
3
indutiator
indutiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indutiatus
indutiati
Gen.
indutiati
indutiatorum
Dat.
indutiato
—
Acc.
indutiatum
indutiatos
Voc.
indutiate
indutiati
Abl.
indutiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indutiata
indutiatae
Gen.
indutiatae
indutiatarum
Dat.
indutiatae
—
Acc.
indutiatam
indutiatas
Voc.
indutiata
indutiatae
Abl.
indutiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indutiatum
indutiata
Gen.
indutiati
indutiatorum
Dat.
indutiato
—
Acc.
indutiatum
indutiata
Voc.
indutiatum
indutiata
Abl.
indutiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indutiandus
—
Gen.
indutiandi
—
Dat.
indutiando
—
Acc.
indutiandum
—
Voc.
indutiande
—
Abl.
indutiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indutianda
—
Gen.
indutiandae
—
Dat.
indutiandae
—
Acc.
indutiandam
—
Voc.
indutianda
—
Abl.
indutianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indutiandum
—
Gen.
indutiandi
—
Dat.
indutiando
—
Acc.
indutiandum
—
Voc.
indutiandum
—
Abl.
indutiando
—

Supines

accusative: indutiatum; ablative: indutiatu

Examples

No examples found.