Skip to content

indulgens

indulgens, indulgentis (gen.), indulgentior -or -us, indulgentissimus -a -um

Adjective · 3rd declension

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

indulgent; kind, mild; gracious; bestowing favor; partial/addicted to (doing);

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
indulgentia
Acc.
indulgens
indulgentia
Voc.—
indulgentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indulgentius
indulgentiora
Gen.
indulgentioris
—
Acc.
indulgentius
indulgentiora
Voc.
indulgentius
indulgentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indulgentissimus
indulgentissimi
Gen.
indulgentissimi
indulgentissimorum
Dat.
indulgentissimo
—
Acc.
indulgentissimum
indulgentissimos
Voc.
indulgentissime
indulgentissimi
Abl.
indulgentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indulgentissima
indulgentissimae
Gen.
indulgentissimae
indulgentissimarum
Dat.
indulgentissimae
—
Acc.
indulgentissimam
indulgentissimas
Voc.
indulgentissima
indulgentissimae
Abl.
indulgentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indulgentissimum
indulgentissima
Gen.
indulgentissimi
indulgentissimorum
Dat.
indulgentissimo
—
Acc.
indulgentissimum
indulgentissima
Voc.
indulgentissimum
indulgentissima
Abl.
indulgentissimo
—

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.