indubitatus, indubitata -um, indubitatior -or -us, indubitatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unquestionable, certain, indisputable; undoubted; not hesitated over, confident;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatus
indubitati
Gen.
indubitati
indubitatorum
Dat.
indubitato
—
Acc.
indubitatum
indubitatos
Voc.
indubitate
indubitati
Abl.
indubitato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitata
indubitatae
Gen.
indubitatae
indubitatarum
Dat.
indubitatae
—
Acc.
indubitatam
indubitatas
Voc.
indubitata
indubitatae
Abl.
indubitata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatum
indubitata
Gen.
indubitati
indubitatorum
Dat.
indubitato
—
Acc.
indubitatum
indubitata
Voc.
indubitatum
indubitata
Abl.
indubitato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatius
indubitatiora
Gen.
indubitatioris
—
Acc.
indubitatius
indubitatiora
Voc.
indubitatius
indubitatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatissimus
indubitatissimi
Gen.
indubitatissimi
indubitatissimorum
Dat.
indubitatissimo
—
Acc.
indubitatissimum
indubitatissimos
Voc.
indubitatissime
indubitatissimi
Abl.
indubitatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatissima
indubitatissimae
Gen.
indubitatissimae
indubitatissimarum
Dat.
indubitatissimae
—
Acc.
indubitatissimam
indubitatissimas
Voc.
indubitatissima
indubitatissimae
Abl.
indubitatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indubitatissimum
indubitatissima
Gen.
indubitatissimi
indubitatissimorum
Dat.
indubitatissimo
—
Acc.
indubitatissimum
indubitatissima
Voc.
indubitatissimum
indubitatissima
Abl.
indubitatissimo
—